Leczenie miodem pszczelim – zalety miodu, rodzaje miodów pszczelich

przez | 8 czerwca 2020

Miód pszczeli bywa określany płynnym złotem. Ale jest przede wszystkim słodkim, zdrowym i w 100% naturalnym przysmakiem, który produkują pszczoły. Naturalnemu miodowi nie można też odmówić wyjątkowych wartości odżywczych i leczniczych. Jego właściwości wykorzystywane są w medycynie i kosmetyce, a znane były już w starożytności. Jakie zalety ma miód? Czy miód naturalny to lekarstwo?

Zalety miodu pszczelego i leczenie miodem pszczelim

Miód pszczeli ma wiele różnych zalet, a jego właściwości zależą od tego, z jakich roślin pszczoły zbierały nektar, jak również spadź i pyłek kwiatowy.

  • Miód wielokwiatowy to miód tysiąca kwiatów, który wspomaga pracę mięśnia sercowego. Pomaga w leczeniu wątroby i pęcherzyka żółciowego, uodparnia na alergie. Ma łagodny smak i dlatego podaje się go dzieciom podczas grypy, przeziębień czy chorób dolnych dróg oddechowych. Wzmacnia układ odpornościowy.
  • Miód rzepakowy pachnie rzepakiem. Pomaga w leczeniu chorej wątroby i trzustki. Ma zbawienny wpływ na nerki i układ pokarmowy. Leczy wrzody żołądka i dwunastnicy oraz . wspiera leczenie schorzeń układu krążenia. Obniża też ciśnienie tętnicze krwi. Zawiera dużo potasu, co zmniejsza bolesne skurcze mięśni. Przyspiesza poza tym gojenie ran. Doskonały w leczeniu oparzeń – nie powstają pęcherze.
  • Miód spadziowy pochodzi z wydzieliny, którą produkują mszyce i czerwce. W sprzedaży jest miód ze spadzi iglastej i liściastej. Obydwa miody mają dużą zawartość związków mineralnych takich jak: potas, fosfor, chlor, siarka, wapń, magnez i żelazo. Wykazują działanie antybiotyczne, bakteriobójcze, antyseptyczne, przeciwzapalne. Wspomagają system immunologiczny człowieka.
  • Miód lipowy działa antyseptycznie, przeciwskurczowo, napotnie, przeciwgorączkowo, wykrztuśnie, lekko nasennie i uspokajająco, a także skutecznie obniża gorączkę. Leczy drogi moczowe i nerwice. Posiada silne właściwości antybiotyczne.
Leczenie miodem pszczelim

Leczenie miodem pszczelim

  • Miód akacjowy pomaga w leczeniu wrzodów żołądka, dwunastnicy, zapalenia błony śluzowej oraz stanów kurczowych jelita cienkiego i grubego. Pozytywnie działa w stanie nadkwasoty żołądka, a także przy zaburzeniach przewodu pokarmowego i problemach z trawieniem. Likwiduje też niepokój wewnętrzny. Działa lekko nasennie. Ma dużą zawartość fruktozy.
  • Miód mniszkowy pochodzi z kwiatu mniszka lekarskiego, czyli mleczu. Jest naturalnym antybiotykiem. Pomaga w chorobach i skurczach żołądka, zaburzeniach trawienia, chorobach jelit, wątroby i dróg żółciowych. Zaleca się spożywanie miodu z mniszka w przypadku niedokrwistości i reumatyzmie, a także w wyczerpaniu psychicznym i fizycznym.
  • Miód wrzosowy to najlepszy miód nektarowy. Jego stosowanie ma zbawienny wpływ na drogi moczowe. Pomaga w leczeniu prostaty, kamicy nerkowej oraz przy zapaleniu jelit, a także biegunkach. Działa pozytywnie na system immunologiczny, chroniąc przed rozwojem zakażeń.
  • Miód gryczany ma charakterystyczny zapach i ostry smak. Zawiera rutynę, która oczyszcza naczynia krwionośne. Idealny przy miażdżycy, chorobie wieńcowej i nadciśnieniu tętniczym. Pomaga w odbudowe komórek kostnych. Przyspiesza gojenie ran i zrastanie kości.
  • Miód faceliowy zalecany jest przy nieżycie żołądka.
  • Miód malinowy działa napotnie, rozgrzewająco, antyseptycznie i przeciwgorączkowo.
  • Miód nostrzykowy zawiera kumarynę obniżającą ciśnienie tętnicze krwi. Wykazuje działanie uspokajające i nasenne. Zalecany przy schorzeniach serca i naczyń krwionośnych. Zapobiega zakrzepowemu zapaleniu żył. Stosowany jest także w leczeniu bezsenności, migreny, nerwobólach i zespole klimakterycznym.
  • Miód nawłociowy sprzedawany jest od niedawna. Stosuje się go w leczeniu schorzeń dróg moczowych, pęcherza, prostaty, kamicy nerkowej i zapaleniu jelit. Pomaga podczas grypy, kataru, przeziębień i biegunek.
  • Miód koniczynowy z koniczyny białej i czerwonej działa wykrztuśnie, napotnie, przeciwzapalnie i moczopędnie. Stosuje się go w zapaleniu oskrzeli i wyczerpaniu nerwowym. Mogą jeść go cukrzycy.